บันทึกดูจิต ตอน... ระลึกรู้ระลึกชอบ

หลายปีมาแล้วที่ได้มีความคิดจะบันทึกความเข้าใจที่สะสมมาจากการ ดูจิต ตามที่หลวงพ่อปราโมทย์ (พระอาจารย์ปราโมทย์ ปาโมชฺโช) ได้เมตตาอบรมสั่งสอนมา โดยตั้งใจที่จะบันทึกไว้เพื่อเตือน ความจำ ความเข้าใจของตัวเองว่า การดูจิต ก็คือการศึกษาเรียนรู้ปฏิบัติตามมรรคข้อ ระลึกชอบ (สัมมาสติ) หรือเป็นการศึกษาเรียนรู้ปฏิบัติตามแนวทางของ สติปัฏฐาน ๔ ซึ่งเป็นทางเอกที่เป็นทางพ้นไปจากทุกข์นั่นเอง แต่ด้วยที่ตัวเองก็ยังด้อยป้ญญา ยังด้อยด้วยความรู้ความเข้าใจ กว่าที่จะลงมือเขียนบันทึกฉบับนี้ได้ก็ผ่านไปหลายปีทีเดียว และแน่นอนทีเดียวว่า เรื่องราวที่บันทึกเอาไว้นี้เปรียบเหมือนเด็กน้อยหัดเขียนบันทึกเท่านั้น หากใครได้อ่านแล้วมีความสนใจจะมาหัดระลึกรู้บ้าง ก็ให้ลองหัดระลึกรู้ไปตามที่เข้าใจกันก่อน เมื่อมีโอกาสก็ไปกราบศึกษากับครูบาอาจารย์ที่ท่านเชี่ยวชาญ ไปรายงานให้ท่านฟังว่า ที่เราหัดระลึกรู้มาเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ไปกราบถามท่านว่าที่หัดมานี้ถูกหรือผิดอย่างไรบ้าง และถ้ายังไม่มีโอกาสได้พบเจอครูบาอาจารย์ที่จะชี้แนะเราได้ละก็ คิดว่า บันทึกดูจิต ตอน…ระลึกรู้ ระลึกชอบ ฉบับนี้ก็คงพอจะเป็นเพื่อนช่วยไขข้อข้องใจ หรือไขข้อติดขัดในการหัดระลึกรู้หัดระลึกชอบกันได้บ้าง แต่ห้ามอ่านเพียงอย่างเดียวโดยไม่หัดระลึกรู้โดยเด็ดขาดเลยนะ เพราะตราบใดที่ยังไม่ได้หัดระลึกรู้กายบ้าง ไม่ได้หัดระลึกรู้เวทนาบ้าง ไม่ได้หัดระลึกรู้จิตบ้าง ไม่ได้หัดระลึกรู้ธรรมบ้าง หรือไม่ได้หัดระลึกชอบ ไม่ได้หัดปฏิบัติตามแนวทางสติปัฏฐาน ๔ ซึ่งพระพุทธองค์ตรัสไว้ว่าเป็นทางเอกที่จะพาให้ไปพ้นจากทุกข์ได้ เราก็จะพ้นไปจากทุกข์ไม่ได้เลย.

สุรวัฒน์ เสรีวิวัฒนา
มีนาคม ๒๕๕๐