| < หน้าก่อน | หน้าถัดไป > |
ทำไมเห็นว่าจิตมีความโกรธแล้ว ความโกรธมันยังไม่หาย?
จริง ๆ แล้วถ้าจะตอบว่าเพราะอย่างนั้นเพราะอย่างนี้ ก็พอจะตอบได้อยู่
แต่ไม่ตอบดีกว่า เพราะตอบไปก็ไม่ช่วยให้การหัดรู้หัดดูทำได้ดีขึ้น
เอาเป็นว่า ถ้าเห็นว่าจิตมีความโกรธแล้ว ความโกรธไม่ดับก็ไม่เป็นไร
ให้หัดรู้หัดดูว่าจิตมีความโกรธต่อไปเรื่อย ๆ จะดีกว่า
ถ้าจะสนใจก็มาสนใจถึง เหตุที่ทำให้เกิดคำถามจะดีกว่า
เหตุที่หลายคนถามจะมีอยู่ 2 อย่าง อย่างแรกคือ ถามเพราะความสงสัยใคร่รู้ของเรา
และอีกอย่างคือ ถามเพราะเกิดความไม่ชอบจิตที่มีความโกรธ
หรืออยากให้จิตไม่มีความโกรธ
ที่ให้สนใจเหตุตรงนี้ก็เพราะถ้าใครพอจะรู้สึกได้ถึงจิตที่มีความสงสัยใคร่รู้
หรือพอจะรู้สึกได้ถึงจิตที่มีความไม่ชอบ มีความอยาก ละก็
ให้หัดรู้หัดดูจิตที่มีความสงสัยใคร่รู้ หัดรู้หัดดูจิตที่มีความไม่ชอบ
หัดรู้หัดดูจิตมีความอยาก หรือจะหัดรู้หัดดูว่าเผลอ ลืมตัวไปกับความสงสัยก็ได้
เพราะถ้าหัดรู้หัดดูได้ ก็จะเห็นได้เองเลยว่า
จิตที่สงสัยใคร่รู้ จิตที่มีความไม่ชอบ จิตที่มีความอยาก หรือจิตที่เผลอไป
ก็มีความเกิดขึ้น เสื่อมดับไปโดยที่เราไม่ต้องไปทำอะไรเลย
ซึ่งเท่ากับเราจะได้เห็นความจริงว่า จิตมันเองก็เป็นอนิจจัง เป็นทุกขัง เป็นอนัตตา
อันเป็นเป้าหมายสำคัญของการหัดรู้หัดดูนั่นเอง
| < หน้าก่อน | หน้าถัดไป > |