| < หน้าก่อน | หน้าถัดไป > |
คนทั่วไปกับคนที่หัดปฏิบัติภาวนาเขากินเหมือนกันหรือต่างกันอย่างไร?
ที่ว่าเหมือนหรือต่างกัน ไม่ใช่ชนิดอาหาร หรือรสชาติของอาหารนะ
ไม่ใช่ว่าคนที่หัดปฏิบัติภาวนาต้องไม่กินเนื้อสัตว์ ต้องกิจเจ กินมังสวิรัติกันนะ
ส่วนมากก็จะกินไปตามปกติธรรมดาเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ
อ้อ... ถ้าเป็นชนิดอาหารก็มีต่างกันบ้าง เช่น
คนที่หัดปฏิบัติภาวนาเขาไม่กินเหล้ากัน แต่คนทั่วไปส่วนหนึ่งชอบกินเหล้า
คนทั่วไปกับคนที่หัดปฏิบัติภาวนาไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวด้วยกัน สั่งก๋วยเตี๋ยวเหมือน ๆ กัน
สองคนนี้กินก๋วยเตี๋ยวแล้วมีความรู้สึกเหมือนกันหรือต่างกันไหม?
ทั้งคนทั่วไปและคนที่หัดปฏิบัติภาวนานั้น ก็ย่อมรู้สึกอร่อยได้เหมือนกันนั่นแหละ
แต่พอรู้สึกถึงความอร่อย ถ้าเป็นคนทั่วไป จิตใจก็จะเพลิดเพลินแล้วก็กินแบบลืมเนื้อลืมตัว
ส่วนคนที่หัดปฏิบัติภาวนา พอรู้สึกว่าอร่อยหรือจิตมีความยินดีพอใจ
ก็จะหัดรู้หัดดูจิตที่มีความยินดีพอใจ กินไปก็หัดรู้หัดดูไป รู้ได้บ้างไม่ได้บ้างไปตามสมควร
ดังนั้น คนทั่วไปกับคนที่หัดปฏิบัติภาวนา จะมีความแตกต่างกันตรงที่
ไม่ว่าจะทำอะไร ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คนทั่วไปก็จะปล่อยให้จิตใจหลงใหลเพลิดเพลินหรือถูกกิเลสครอบงำ
ทำให้ต้องวนเวียนเป็นทุกข์แล้วเป็นทุกข์อีกไปไม่มีที่สิ้นสุด
ส่วนคนที่หัดปฏิบัติภาวนา เมื่อกายเมื่อจิตเป็นอย่างไร
ก็จะหัดรู้หัดดูกาย หัดรู้หัดดูจิตที่เป็นอย่างนั้น
หัดรู้หัดดูแบบเป็นผู้รู้ผู้ดู หรือเพียงแค่รู้แค่ดูเท่านั้น
จนในที่สุดคนที่หัดปฏิบัติภาวนาก็จะเกิดปัญญา หลุดพ้นไปจากกองทุกข์ได้
| < หน้าก่อน | หน้าถัดไป > |