ดูจิต...ด้วยความรู้สึกตัว

หนังสือหัดรู้...หัดดู > ๒๒ จำหลักให้แม่น

๒๒ จำหลักให้แม่น

พูดมาซะยืดยาวเลย ไม่รู้จะกลายเป็น น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง หรือเปล่า
หากใครขี้เกียจจะอ่านให้มาก ก็ให้จำหลักเอาไว้ให้แม่นว่า
การหัดรู้หัดรู้ที่พูดมาทั้งหมด หรือการหัด ดูจิต นั้น จะมีหลักอยู่ว่า
ไม่ว่าจะเกิดปรากฏการณ์ใด ๆ ขึ้นกับเราเอง ก็ให้เพียงแค่รู้แค่ดูสิ่งนั้นไป
หรือแค่เพียงรู้สึกว่าเราเผลอลืมตัวไปกับสิ่งนั้นก็ได้

หลักการ ดูจิต นี้ บางครั้งครูบาอาจารย์จะใช้ถ้อยคำที่ต่างกันไป เช่น
ให้ระลึกรู้ถึงสภาวธรรมตามความเป็นจริง
ให้รู้สิ่งที่กำลังปรากฏด้วยจิตที่เป็นกลาง
ให้รู้สิ่งต่าง ๆ ด้วยความรู้สึกตัว
ให้รู้สิ่งต่าง ๆ ด้วยสติสัมปชัญญะ (สติ)
ใครฟังถ้อยคำไหนแล้วเข้าใจได้ ก็ให้จำถ้อยคำนั้นเอาไว้ให้แม่น
เมื่อหัดไปแล้วติดขัดประการใด ก็ให้นึกถึงหลักนี้เอาไว้
แล้วการหัดปฏิบัติภาวนาก็จะอยู่ในร่องในรอย ไม่ออกนอกลู่นอกทางไป

เอาละนะ ทีนี้ก็หัดรู้หัดดูไปให้เต็มกำลังเท่าที่จะหัดได้ แต่อย่ารีบเร่งเอาผล
แล้วก็ไม่ต้องดิ้นรนหาความรู้ให้เกินจำเป็น หรือมากไปกว่าความรู้เรื่อง
ทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ (สมุทัย) ความพ้นไปจากทุกข์ (นิโรธ)
และข้อปฏิบัติเพื่อให้พ้นไปจากทุกข์ (มรรค)
เพราะความรู้ต่าง ๆ นั้นเป็นเพียงแผนที่บอกทางเท่านั้น
ไม่ใช่ตัวปัญญาที่จะทำให้พ้นไปจากกองทุกข์
ปัญญาที่จะทำให้พ้นไปจากกองทุกข์ได้จริงนั้น
ต้องเกิดจากการหัดรู้หัดดูอย่างถูกต้องและต่อเนื่องสม่ำเสมอ
แล้วก็จำให้แม่นด้วยว่า
หลักของพุทธะนั้นมีที่สุดอยู่ที่ ความพ้นไปจากกองทุกข์ทั้งปวง
จึงขอให้พวกเราพากันหัดปฏิบัติภาวนา เพื่อความพ้นไปจากกองทุกข์ทั้งปวง เท่านั้น.

< หน้าก่อน